Cześć, jestem Hipka z rocznika ’82
Z 28 dni skutecznie odkładałam zachodzenie w ciążę przez prawie 2 lata (a nie ukrywam, że nie stroniliśmy od serduszek z „P”).
Przy pierwszych staraniach (grudzień 2008) plus. Na małe przyrosty beta hcg, plamienia, brak akcji serca nie pomogło jednak ani szprycowanie się duphastonem, ani pozytywne myślenie. Między 11-12 tyg miałam zabieg. Wszystkie badania w normie (czyli przeciwciała antykardiolipinowe, antykoagulant tocznia, toxoplazmoza, cytomegalia, różyczka, prolaktyna, DHEA, testosteron, androstendion, FSH, LH, estradiol, progesteron, histopatologia).
Odczekaliśmy dwa cykle i wróciliśmy do starań.
W 11 cyklu poszłam na monitoring i wyskoczył mi brak owulacji. W pierwszym stymulowanym cyklu z clo znowu plusik (marzec 2010). Nie cieszyłam się za długo, bo beta znowu przyrastała za słabo. Do dużych dawek progesteronu (duphaston, luteina dopochwowa) brałam fraxiparynę 0,3 i acard. USG z początku 6 tygodnia potwierdziło, że ciąża się nie rozwija. Padła propozycja zrobienia zabiegu, ale wolałam poczekać (nie była to łatwa decyzja, ale teraz cieszę się, że przeczekałam). Byłam u wielu lekarzy. Jeden mówił, że to była po prostu ciąża biochemiczna, inny, że winne są geny, jeszcze inny, że mam zrobić badania immunologiczne i ewentualnie zaszczepić się limfocytami męża, ostatni widzi szansę w zrobieniu hsc i stymulowaniu gonadotropinami.
HSC wykazała dwurożność macicy i zrosty po prawej stronie. Badania genetyczne wyszły w porządku.
We wrześniu 2010 kolejny monitoring wykazał brak owulacji i w październiku rozpoczęliśmy stymulację clo i pregnylem. W listopadizie 2010 kolejny plus i kolejna porażka. Przebieg ciąży identyczny- małe przyrosty beta hcg, próby ratowania końskimi dawkami progesteronu, metypredu i clexanne 0,2, zbyt wolny wzrost ciąży, a ostatecznie brak akcji serca w 7 tc.
Nic dodać, nic ująć- bogata kartoteka….